Ken je de mop van die twee die met de boot gingen?
20 juni 2011
Nog een dikke knuffel aan de beesten en toen vertrokken vanuit Arnhem met een volgepropte pixo. Het is maar goed dat we met z’n tweeën gaan en dat we niet kamperen, want dat had echt niet in de auto gepast. Het is erg rustig op de weg en we schieten goed op. Tussen Bremen en Hamburg duurt het wat langer, want om de paar km zijn ze met de weg bezig. Om half twaalf zijn we in Puttgarden, vlakbij de boot, mooi op tijd, moeten om 12 uur inchecken. Komen vast te staan in een file en staan een hele tijd stil. Bellen na een tijdje met de klantenservice van de rederij en die geven aan dat er problemen met elektronica zijn. Na nog een hele poos gewacht gaat Judith toch maar eens verhaal halen bij het loket, vooral omdat het er naar uit ziet dat we onze boot in Kopenhagen gaan missen. Hier geven ze aan dat het gewoon erg druk is?? We mogen langs de file rijden en dan checken zij ons in. Helaas is het inmiddels al 2 uur en vertrekken we uiteindelijk met de boot van 14:15,( die maar voor de helft gevuld is). Dus maar even bellen met de volgende boot. Die geven aan dat we gewoon naar de haven moeten rijden en dan kijken ze wat ze nog kunnen doen. Dus plankgas naar Kopenhagen. In de haven aangekomen zien we onze boot net wegvaren… Daag 300 euro. Bij thuiskomst toch nog naar even een mailtje naar de bootmaatschappij sturen, misschien dat er nog wat terug te halen valt.
Even is het flink balen van het missen van de boot, dus over op plan B, met de auto verder. Gaan proberen om Gotenborg te halen en daar te overnachten. Nog maar 300 km. We dineren onderweg met een vette hap, heerlijke frietjes met kebab en springen weer in de auto. Tegen 9 uur zijn we bij het formule 1 hotel in Gotenborg. Daar even een lekkere douche en dan, slapen.
Volgende ochtend aardig geradbraakt. Hadden een erg smal bed met een kussen over de hele breedte van het bed. Dus als Judith aan het kussen zat had Natas geen kussen meer en vice versa. Ook om de dekens hebben we aardig gestreden. Gooien de tank nog even vol en stappen om 8 uur in de auto voor de laatste 700 km. Het eerste deel nog over de snelweg, maar al snel over 80 km weggetjes. Nu hebben we echt een vakantiegevoel. Het landschap wordt steeds mooier. In Sarna (het dichtstbijzijnde dorpje) tanken we nog een keer. 25 km later arriveren we op ons bungalowparkje. Een schattig park met maar 20 huisjes, in het bos en met uitzicht op de bergen. We ruimen de auto uit, eten even wat en gaan vervolgens de omgeving verkennen. Lopen naar een oude boerderij in de buurt. Hier kwamen in 1800 de mensen zomers hun vee laten grazen. Je mag hier vrij rondneuzen als je alle ramen en deuren maar weer sluit als je vertrekt. De wandelpaadjes zijn hier ook erg leuk, allemaal kruip door sluip door routes. Na een uurtje zijn we weer terug bij ons huisje. Genieten nog even van de stilte. Je hoort hier niks, alleen de wind en de vogeltjes. Heerlijk. Hebben helaas nog geen wild gezien. Zijn nog op zoek naar onze eerste elanden, rendieren en beren.
Na een zeer goede nachtrust weer op tijd op. Een wekker hoeven we eigenlijk niet te zetten want we zijn toch wel om een uur of half 8 wakker. Snel een ontbijtje en dan de wandelschoenen aan. We besluiten om met een korte route te beginnen. Het wordt een rondje om de waterval, vanaf het bezoekerscentrum 5.5 km. Het eerste deel van de route gaat door moerasachtig gebied, met vlonders is een wandelpad gemaakt dat slingert door een berkenbos met heel veel varens en allerlei soorten mos. Prachtig. Daarna begint het pad langzaam te stijgen. Leuke slingerpaadjes en soms wat trappen. In de verte zien we een enorme waterval. De hoogste van zweden , 95m. hoe dichterbij we komen hoe luider het gebulder van het water, machtig geluid, wat een kracht. Ons pad wordt steeds steiler en op een gegeven moment houd het pad op. De route is hier gemarkeerd met oranje verf en loopt over rotsblokken. In eerste instantie menen we dat dit onbegonnen werk is. Maar rustig klimmend vorderen we gestaag. Het uitzicht wordt steeds indrukwekkender en in de verte zien we ons huisje liggen. Het is ons nog een vraagteken hoe we hier weer naar beneden komen, maar dat is een probleem van latere zorg, nu alleen maar genieten. Boven steken we met een bruggetje de waterval over en beginnen aan onze terugreis. Dacht ik nog dat ik in een vorig leven kangoeroe ben geweest, maar nee, een berggeit komt meer in de richting. Wandelend van steen naar steen gaan we verder. De afdaling verloopt wat minder stijl, dus goed te doen. Komen moe maar zeer voldaan beneden. Hebben dankzij het klimmen en dalen bijna 3 uur over deze route gedaan. In het restaurantje doen we ons te goed aan een eland hotdog (geen wonder dat we er geen zien, die gaan hier allemaal in de hotdogs!) Smaakt trouwens prima. Gaan in Indre boodschappen doen, daar staat de eerste fatsoenlijke supermarkt, 30km bij ons vandaag. Op de terugweg maken we nog een klein wandelingetje naar een van de oudste bomen hier, ruim 300 jaar. Nu lekker chill in ons huisje, achter de computer en met een goed boek.
Groetjes
heel veel plezier geniet ervan!!
dikke kus ilona en rest
Heel veel plezier!
Mochten jullie de rendieren van de kerstman tegenkomen, zou je dan willen vragen waarom ons in Westervoort vergeten.
Maar, mochten jullie ze tegen komen, dan met rust laten en vooral dan niet alle rendieren opeten in de vorm van een biefstuk of steak......
Doe voorzichtig aan.
Groetjes Edith
Geniet er van.
Gr Nel en Jan
Veel plezier