MOOIE DAG

Vanmorgen even bij de receptie gevraagd waar de kans het grootste is dat we wild zien. Gewapend met een kaart van de omgeving stappen we in de auto. Als we net onderweg zijn zien we iets. Het dier verwijnt echter zo snel dat we niet zien of het een hert of een eland is. We rijden ruim 20 km over een onverhard pad, maar zien niks, er zijn zelfs bijna geen vogels. Net voordat we de verharde weg opgaan staat rechts van ons ineens een vrouwtjes eland met 2 jongen, rustig te grazen. Een prachtig gezicht. We zetten de auto stil en blijven een tijdje ademloos kijken. Dan gaan de jongen allebei drinken bij moeders. Totaal ongestoord door onze aanwezigheid. Kippenvel, zo mooi. Dan vinden de jongen het welletjes en rennen er vandoor, gevolgd door mams. We rijden door naar Idre om daar (alweer) boodschappen te doen. Kwamen gisteren tot de ontdekking dat onze koelkast het niet doet en al het vlees wat er in zat is bedorven. Vanmorgen kwam Albert, een van de beheerders hem maken. We raakten aan de praat, Albert is van origine advocaat en zijn vrouw neuroloog. Beide waren de hectiek in Nederland zat en zijn drie jaar geleden hierheen verhuisd. Samen runnen ze nu dit park en het bevalt ze erg goed.

Na de boodschappen rijden we naar Golja, Dit ligt aan de rand van het nationale park. In 1997 is hier in 12 uur tijd 400 mm neerslag gevallen (in Nederland valt in een jaar ongeveer 800mm) Een golf van 6 meter hoog overspoelde alles op zijn weg door de vallei en nam bomen en enorme hoeveelheden grond mee. Onderaan in de vallei is het nu een grote wirwar van boomstammen. Onvoorstelbaar hoeveel kracht de natuur heeft. We maken een wandeling over bruggetjes en allerlei steile paadjes door de vallei en dan vinden we het welletjes voor vandaag. (hebben allebei onze wandeling van gisteren nog aardig in de benen zitten.) Gaan verder chillen in ons huisje.